week 6: leesboek

Je kunt ‘m natuurlijk ook gewoon lezen, dacht ik. De Koran. Het is tenslotte een boek. Met een boek kun je van alles. Er een mening over hebben zonder dat je het gelezen hebt, bijvoorbeeld. Of het in brand steken. Of heel hard roepen dat je het in brand gaat steken en het dan uiteindelijk toch niet doen (maar wel het wereldnieuws halen en daarmee schepper worden van je eigen finest hour). Je kunt er ook bladzijden uit scheuren en dat dan filmen en een hoop politieke opschudding veroorzaken en stemmen trekken. Maar je kunt het dus ook lezen. Ik ben er aan begonnen. Valt niet mee, moet ik zeggen. Ik heb de vertaling van Kader Abdollah, die de teksten niet alleen heeft vertaald (hee, alweer iets dat je kunt met een boek!), maar ook door elkaar heeft gehusseld, zodat de levensloop van de Profeet zich in een enigszins (chrono)logische volgorde aan ons ontvouwt. Het is een hele toestand geweest, die levensloop. Het lijkt alsof de Profeet er met het verstrijken der jaren niet milder op werd (doet me een beetje denken aan de ontwikkeling die sommige Nederlandse politici doormaken). Zijn geloof was een soort ‘fusion’ van het joden- en christendom, inclusief Abraham en de Engel Gabriël. Ik vind de Koran een moeilijk boek. In de vertaling van Kader staat dat de Almachtige lief is, geeft en vergeeft. En ook dat je goede daden moet doen, zoals brood aan de armen geven en wezen in je huis opnemen. Daar kan toch niet zo gek veel mis mee zijn, denk ik dan (hoewel dat laatste, van die wezen in je huis, dat is waarschijnlijk één van de punten waarop sommige Nederlandse politici zo flippen. Nederland is immers van de Nederlanders, en die wezen, ja zeg, zoek het uit!). Maar ja, er staat ook het nodige in over vuur en kettingen voor ongelovigen en meer van dat soort strijdlustigheden. Het lijkt warempel wel het Oude Testament. Daar snap ik ook al niet veel van, met al die eerstgeborenen die een kopje kleiner worden gemaakt, broers die elkaar in de haren vliegen, slachtpartijen en instortende muren, en nog meer vreselijke straffen voor wie niet wil deugen. Al met al hoop ik maar dat niet te veel mensen doen wat je volgens mij in ieder geval niet moet doen met dit soort boeken: ze letterlijk nemen en er verder niet meer over nadenken. Ik ben inmiddels bij de 19e soera. Ik lees aandachtig verder.