De spelregels: grote en kleinere nieuwe dingen wisselen elkaar af. Niet volgens een vast patroon, maar zo dat er op den duur een balans ontstaat tussen ‘groots & meeslepend’ en ‘huis, tuin & keuken’. Sommige nieuwe dingen zijn gepland, andere niet. Allemaal goed, nieuw is nieuw. Sommige nieuwe dingen zijn leuk, andere niet. C'est la vie, nieuw is nieuw. Smokkelen mag niet. Geen verzinsels opschrijven dus, of dingen die ik drie jaar geleden al eens een keer voor het eerst heb gedaan. Nieuw moet ook echt nieuw zijn. En tot slot: dit project is een experiment. Daarom moet er zo nu en dan iets geconcludeerd worden. Het geeft niet wat. Als het maar inspireert, prikkelt en vooral...nieuwsgierig maakt.

donderdag 21 april 2011

week 23: Lonnie (geschreven voor Nightwriters, en dat was nieuw)

Mijn oude combi-oven. Meeverhuisd vanaf mijn eerste studentenkamer. Hij moest eindelijk maar eens weg. Markplaats. Met de hoogst biedende mevrouw (onvoorstelbaar, wie wil dat ding nou hebben?), spreek ik af op de parkeerplaats van industrieterrein de Bromtol. Ik rijd erheen en voel een lichte opwinding: markplaatsen is nieuw voor mij. Ze belt, ze is er al. Ineens krijg ik het warm. Mijn oude combi-oven. Tientallen Lonnies (bestaan die nog?), pizza’s en kleffe ovenschotels heeft hij grootmoedig verwarmd in zijn vierkante buikje. En hij is niet eens stuk. Ik zie een beige Twingo. Zij staat ernaast en zwaait blij. Voor ik het weet, keer ik om en scheur weg. Ik durf niet in mijn achteruitkijkspiegel te kijken.

2 opmerkingen:

  1. Neeee, Car! Heb je die arme mevrouw voor niks naar de Bromtol laten komen!?

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hee Diana! nee hoor, don't worry. Dit verhaal is niet waar. Ik schreef het in opdracht tijdens een workshop column schrijven. Die workshop was de nieuwe beleving voor die week, en dit schrijfsel kwam er ooit voort...hihi, ik zou zoiets zelf nooooooit doen/durven...

    BeantwoordenVerwijderen