Week 1: de bushalte

Vandaag sta ik bij de bushalte vlakbij mijn huis. De bus laat op zich wachten. Het wordt steeds drukker bij de halte en ik word aangesproken door een meneer en zijn dochter. Of het klopt dat de bus die hier zo langs komt naar het Centraal Station gaat, willen ze weten. Ik zeg ja, en we raken aan de praat. Als na bijna vijfentwintig minuten de bus er nog steeds niet is, begin ik het raar te vinden. En vervelend bovendien, want ik heb een afspraak. Dit alles deel ik met mijn nieuwe halte-kennissen, de meneer en zijn dochter. Na een dik half uur besluit ik om toch maar met de auto naar het centrum te gaan. Ik bied de meneer en zijn dochter een lift aan, ik kom praktisch langs het station. Ze zijn blij met het aanbod, ze moeten nog een heel eind met de trein en dit scheelt ze een hoop tijd en gedoe. Ze stellen zich voor: hij heet Hans, zij Brigit. Het is een gezellige boel als we naar de auto lopen, en ook tijdens het ritje naar de stad is het plezierig toeven met Hans en Brigit. We vertellen elkaar wie we zo'n beetje zijn en wat we doen. Brigit gaat studeren in Amsterdam. Hans is stoer, hij heeft een Landrover en een paar broers. En gelukkig ook veel zelfspot, een fijne combinatie. Hans is uitvinder. Echt waar. En dan niet van lullige onbruikbare hulpstukken voor stofzuigers of staafmixers, maar van knappe technische dingen. Koppelingen voor in een F-zestien, dat werk. Brigit zegt dat het kei handig is, zo'n slimme papa (Hans en Brigit komen uit Brabant). Ze bedanken me als ik ze vlakbij het station afzet. Maar ik wil hen bedanken: dankzij hen realiseer ik me dat het kei leuk kan zijn (ik kom ook uit Brabant) om iets te doen dat je nog nooit hebt gedaan (ik heb nog nooit twee mensen meegenomen van een bushalte en ze daarna een lift gegeven naar het station). Dus het project 'Elke Week Iets Nieuws' komt mede tot stand dankzij mijn vrolijke ontmoeting met zomaar een vader en een dochter bij een bushalte. En dankzij de haperende dienstregeling van bus 4. Hans, Brigit, en het Utrechtse busvervoer: kei bedankt.